De Vader des Vaderlands

Titel De Vader des Vaderlands, [Amerfoort], Uitgave van: Nederlandsche Bond van Jongelingsvereenigingen op gereformeerden grondslag; Bond van Meisjesvereenigingen op gereformeerden grondslag in Nederland; Bond voor Gereformeerde Jeugdorganisatie, [1933]. 79 blz. ill. Noten.    
Auteur Alkemade jr, G.P.J.
Jaar van uitgave 1933
Citaat "Nu het grootste deel der Nederlandsche bevolking zich opmaakt om te gedenken dat vóor vierhonderd jaar de grondlegger van onze vrijheid werd geboren, mag ook de jeugd niet achterblijven, den Vader des Vaderlands te gedenken. Vandaar dat de Gereformeerde Jeugdbonden besloten, een boekje uit te geven, aan het leven van onzen eersten Oranjeprins gewijd. Vader des Vaderlands! Onder die naam kennen we Prins Willem I het best.Zoo noemen we hem het liefst!Als trouwe kinderen van het vaderland, willen we leven en wer­ken van onzen Vader bestudeeren.Dan leeren we God danken, Die in de bange worsteling van de zestiende eeuw, aan ons land, zulk een man schonk!Eenvoudig van opzet, is dit boekje bedoeld voor onze jonge menschen van 12-20! Ik hoop dat het voor de jongsten niet te moeilijk zal zijn en dat allen door het bestudeeren van het leven van den prins-martelaar versterkt mogen worden in liefde tot vaderland en vorstenhuis!Dan kan het ook bijdragen tot de eer van Hem, Die het lot van Nederland verbonden heeft aan dat van Oranje!" (3)"In het Noorden had men de scheuring (tussen de Noordelijke en Zuidelijke gewesten, GWD) aan zien komen. Een nauw verbond der gewesten was dringend eisch. De prins zag het in. Maar eigenhandig aan de Generale Unie de doodsteek geven, hij wou het nog niet. Al voelde hij, dat het er van komen moest, hij moest toch een stuk levenswerk afbreken, en hij, die het geheele vaderland had willen redden en saambinden, hij moest nu een deel loslaten! De actie tot het verbond der Noordelijken werd geleid door Jan van Nassau, de Geldersche stadhouder. Veel sympathie was er in het Noorden aanvankelijk niet, de gewesten voelden meer voor eigen belangen dan voor de algemeene zaak. Bovendien vreesde men een al te Calvinistische trek van de te sluiten Unie. 23 Januari 1579 waren de bezwaren overwonnen en overbrugd. De Unie van Utrecht legde de band om Holland, Zeeland, Utrecht, de Ommelanden, Gelderland en Friesland, hoewel dit laatste gewest aarzelend toekeek en met teekenen draalde. Ook enkele Zuidnederlandsche steden als Antwerpen en Brugge sloten zich aan.De Utrechtsche Unie plaatste zich op het standpunt van de Paci­ficatie, de godsdienst zou elke provincie voor zich zelf mogen regelen, maar niemand mocht er worden vervolgd om zaken van het geloof. Men verbond zich om elkander te helpen en te verde­digen tegen een ieder, die onder de naam van den koning geweld zou willen plegen!De Generale Unie was gedeukt, gescheurd! Geen middel heeft gebaat om de breuk te heelen, langzaam gingen de wegen van Noord en Zuid uiteen!Het zijn twee landen geworden, met veel gemeenschappelijks, maar ook met veel verschillen.Matthias, even goed als de Staten-Generaal en Oranje hebben getracht de kloof te dempen. Vergeefs!De Zuidelijke gewesten vonden al ras vrede met Spanje. Andere gewesten volgden gretig dit voorbeeld, geen wonder dat ook daardoor nog enkele schuchtere Protestantsche deelen zich tot de Unie van Utrecht voegden. Ook de prins zag het nuttelooze van verdere pogingen tot herstel der eenheid in en gaf een instem­mende verklaring. (Mei 1579.)Het Noorden ging alleen op weg! Onder Gods zegen, met Oranje aan 't roer!Nog in 1579 was gebleken, dat van een bevredigende oplossing der zaken met den koning geen sprake kon zijn. In Keulen was er onderhandeld, van koningszijde waren aan den prins de schit­terendste aanbiedingen gedaan. Zijn zoon Philips Willem zou hij terug krijgen, zijn goederen eveneens, zijn schulden zouden worden betaald, mits hij zich losmaakte van dat rebellenvolk. Zijn onvergankelijke eer is het, dat de Vader des Vaderlands liever verkoos met het volk van God schade te lijden, dan voor een tijd de genieting der zonden te hebben. Wat de verdere voor­waarden aangaat, Philips bleef vasthouden aan zijn eischen om­trent de Roomsche religie. Daarmee was de zaak voor goed van de baan!" (53/4)
Trefwoorden Algemene en Politieke Geschiedenis Kerkgeschiedenis